ربيع بن أحمد الأخويني البخاري
534
هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )
قرص بباب آكله دهان و بباب سحج « 1 » كنده و علاج اين « 2 » بيماريها ماننده بوذ يك بديكر « 3 » . حقنه كند « 4 » بما العسل تا ريم باك شوذ و كاه بداروهاى تيز تا مرده بركيرذ و كاه بداروهاى كوشت برآرنده « 5 » تا ريش كوشت برآرذ و اكنون ياذ كنم « 6 » اورام رحم . و اين اورام رحم يا از زخم بوذ يا از حيض بازايستاذن بوذ « 7 » تا مايه محتقن كردذ برحم اندر يا از بس زاذن بوذ ، و اين را علامت تب تيز بوذ و هذيان كفتن جنانك « 8 » سرسام را « 8 » بوذ و زفان سياه شوذ و درد سر بوذ دايم و خاصه ميان ناف و « 9 » زهار و خشندهكاه درد خيزذ صعب و بشت و تهىكاه درد خيزذ و كميز بكيرذ « 10 » و نبض منشارى كردذ و متواتر و دم زدن دشوار شوذ [ علاج اين كس و ] « 11 » علاج آنك از بس زاذن آمذه بوذ اين آماس يكى بوذ و علامت آن كه « 12 » اين آماس « 12 » از بس زاذن آمذه بوذ آن بوذ كى زن بوقت زاذن خون نديده بوذ ، و علاج وى فصد باسليق بوذ و همه تدبير آن كند كه خداوند سرسام را كند از كشكاب خوردن و سركا و روغن و كلاب « 13 » بر سر نهاذن و شكم نرم كردن بحقنهاء نرم و شكر و لعاب اسبغول خورذ و بسحركاه جلّاب خورذ و آلو « 14 » شيرين ، و همه غذا كشك دارذ و سباناخ اكر بيابذ ، و آب خيار بادرنك و خيار و آب كدو و بنادق البزور با جلّاب بسيار به كار دارذ « 15 » بامداذ و شبانكاه و « 16 » شربتى از وى سه درم سنك ، و بزهدان « 17 » فرو ريزد از اول « 17 » اب لسان الحمل
--> ( 1 ) - ف : شحح ( 2 ) - ف : افزوده . كونه ( 3 ) - ب ه : كاه ( 4 ) - ف : حقنه بايد كردن ( 5 ) - ف : افزوده . تاريش كوشت برآرنده ( 7 - 6 ) - ف : اورام الرحم و اين اورام الرحم يا از زخم بوذ ياز از حيض كه باز ايستذ ( 8 - 8 ) - ف : بسرسام ( 9 ) - ف : « ناف و » ندارد ( 10 ) - ب ه : و يا دشوار ايذ و شكم بكيرد ، صح ( 11 ) - از « م » افزوده شد . ( 12 - 12 ) - ف : اين حال ( 13 ) - ف : افزوده . و ( 14 ) - ب ه : بستى ( 15 ) - ب ه : خورد ( 16 ) - ف : « و » ندارد ( 17 - 17 ) - ف : او افرو ريزذ